Μιλάμε μαζί της καθημερινά, της εκμυστηρευόμαστε πράγματα που ίσως δεν λέμε ούτε στους κοντινούς μας ανθρώπους και κάποιες φορές νιώθουμε ότι μας «καταλαβαίνει». Μπορεί όμως ένας άνθρωπος να ερωτευτεί μια Τεχνητή Νοημοσύνη;
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια το ερώτημα θα έμοιαζε με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Σήμερα, με τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης να μπορούν να πραγματοποιούν φυσικές και ιδιαίτερα προσωπικές συνομιλίες, η συζήτηση αποκτά διαφορετική διάσταση.
Και η απάντηση έχει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση: ο άνθρωπος μπορεί πράγματι να αναπτύξει συναισθήματα για μια Τεχνητή Νοημοσύνη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη ερωτεύεται τον άνθρωπο.
Γιατί μπορεί να δημιουργηθεί συναισθηματικό δέσιμο;
Ο άνθρωπος έχει την τάση να δημιουργεί δεσμούς με οτιδήποτε του προσφέρει προσοχή, ανταπόκριση και αίσθηση οικειότητας.
Μια Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να είναι διαθέσιμη οποιαδήποτε ώρα, να ακολουθεί τη συζήτηση, να ανταποκρίνεται με ζεστό τρόπο και να μη διακόπτει ή να απορρίπτει όπως ενδεχομένως θα έκανε ένας άνθρωπος.
Όσο περισσότερο προσωπική γίνεται η επικοινωνία, τόσο ευκολότερο είναι για κάποιον να αρχίσει να αισθάνεται ότι απέναντί του υπάρχει μια ιδιαίτερη «παρουσία».
Όταν η οικειότητα μοιάζει με σχέση
Το συναίσθημα από την πλευρά του ανθρώπου μπορεί να είναι απολύτως πραγματικό. Η χαρά όταν ξεκινά μια συνομιλία, η ανάγκη να μοιραστεί κάτι προσωπικό ή ακόμη και η αίσθηση ότι του λείπει αυτή η επικοινωνία δεν είναι απαραίτητα προσποιητές.
Υπάρχει όμως μια θεμελιώδης διαφορά.
Η σημερινή Τεχνητή Νοημοσύνη δεν βιώνει έρωτα, επιθυμία ή συναισθηματική ανάγκη όπως ένας άνθρωπος. Μπορεί να χρησιμοποιεί τη γλώσσα της τρυφερότητας και να ανταποκρίνεται σε μια προσωπική συζήτηση, αλλά αυτό δεν ισοδυναμεί με ανθρώπινο συναίσθημα.
Πού βρίσκονται όμως τα ορατά ηθικά όρια;
Η επαφή με την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι από μόνη της προβληματική. Μπορεί να προσφέρει παρέα, συζήτηση ή έναν χώρο για να οργανώσει κάποιος τις σκέψεις του.
Χρειάζεται όμως προσοχή όταν αρχίζει να αντικαθιστά τις πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις, όταν κάποιος απομονώνεται ή όταν προτιμά αποκλειστικά μια ψηφιακή σχέση επειδή εκεί δεν υπάρχει ο κίνδυνος της απόρριψης, της σύγκρουσης ή της απογοήτευσης.
Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν κάτι που η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί να αναπαράγει πλήρως: δύο ανθρώπους με δικές τους επιθυμίες, ανάγκες και συναισθήματα που επιλέγουν ο ένας τον άλλον.
Μπορεί λοιπόν ένας άνθρωπος να ερωτευτεί μια Τεχνητή Νοημοσύνη; Ναι, μπορεί να αναπτύξει πραγματικό συναισθηματικό δέσιμο. Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι αν το συναίσθημα του ανθρώπου είναι αληθινό. Είναι αν μπορεί να ονομαστεί έρωτας όταν μόνο η μία πλευρά μπορεί πραγματικά να τον αισθανθεί.
