Η υγιεινή διατροφή είναι σημαντική. Όταν όμως οι επιλογές φαγητού συνοδεύονται από φόβο, ενοχές και αυστηρούς κανόνες, η προσπάθεια για «καθαρή» διατροφή μπορεί να μετατραπεί σε εμμονή.
Η τάση αυτή συχνά περιγράφεται με τον όρο ορθορεξία: υπερβολική ενασχόληση με το αν ένα τρόφιμο είναι «σωστό», «καθαρό» ή «υγιεινό», σε σημείο που το φαγητό αρχίζει να επηρεάζει την καθημερινότητα και τις κοινωνικές σχέσεις.
Τα σημάδια που αξίζει να προσέξει κάποιος είναι χαρακτηριστικά: αποκλείει συνεχώς περισσότερες τροφές χωρίς ιατρικό λόγο, αισθάνεται έντονες ενοχές όταν «ξεφύγει» από το πρόγραμμά του, περνά μεγάλο μέρος της ημέρας σχεδιάζοντας τι θα φάει, αποφεύγει εξόδους ή τραπέζια επειδή δεν γνωρίζει τι περιέχει το φαγητό, χαρακτηρίζει τροφές απόλυτα ως «καλές» και «κακές» και νιώθει ότι η αξία ή η αυτοπειθαρχία του εξαρτάται από το πόσο «τέλεια» τρέφεται.
Το πρόβλημα δεν είναι το ενδιαφέρον για τη διατροφή. Είναι η στιγμή που η διατροφή παύει να εξυπηρετεί τη ζωή και η ζωή αρχίζει να περιστρέφεται γύρω από τη διατροφή.
Η υπερβολική αποφυγή ολόκληρων ομάδων τροφίμων μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διατροφικές ελλείψεις ή σημαντική απώλεια βάρους, ενώ το συνεχές άγχος γύρω από το φαγητό μπορεί να επιβαρύνει σημαντικά την ψυχολογία.
Το πιο σημαντικό «καμπανάκι» είναι απλό: όταν ένα γεύμα με φίλους προκαλεί περισσότερο φόβο παρά χαρά ή όταν μια μικρή αλλαγή στο πρόγραμμα δημιουργεί πανικό και ενοχές, ίσως χρειάζεται να επανεξεταστεί η σχέση με το φαγητό.
Υγιεινή διατροφή δεν σημαίνει τελειότητα. Σημαίνει ισορροπία, ευελιξία και μια σχέση με το φαγητό που δεν μας στερεί τη ζωή.
