Η απώλεια μνήμης δεν σημαίνει πάντοτε άνοια. Όταν όμως ορισμένες αλλαγές αρχίζουν να επηρεάζουν την καθημερινότητα, αξίζει να διερευνηθούν έγκαιρα.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ, στις 21 Σεπτεμβρίου, υπάρχουν ορισμένα πρώιμα σημάδια που πρέπει να μας κινητοποιήσουν.
Η συχνή λήθη πρόσφατων γεγονότων ή συζητήσεων, η επανάληψη των ίδιων ερωτήσεων, η δυσκολία στην οργάνωση απλών καθημερινών υποχρεώσεων και η σύγχυση σχετικά με ημερομηνίες ή γνωστά μέρη μπορεί να αποτελούν ενδείξεις που χρειάζονται αξιολόγηση.
Ανησυχία προκαλεί επίσης όταν κάποιος δυσκολεύεται να βρει κοινές λέξεις, χάνει αντικείμενα σε ασυνήθιστα σημεία, παρουσιάζει αλλαγές στην κρίση του ή αποσύρεται από δραστηριότητες που προηγουμένως απολάμβανε.
Αλλαγές στην προσωπικότητα, έντονη καχυποψία, ευερεθιστότητα ή ξαφνική απάθεια μπορούν επίσης να εμφανιστούν στα αρχικά στάδια.
Ένα μεμονωμένο περιστατικό λήθης δεν αποτελεί διάγνωση. Το «καμπανάκι» είναι κυρίως η επανάληψη και η σταδιακή επιδείνωση των συμπτωμάτων, ιδιαίτερα όταν επηρεάζεται η αυτονομία και η καθημερινή λειτουργικότητα.
Η έγκαιρη αξιολόγηση από γιατρό είναι σημαντική, καθώς παρόμοια συμπτώματα μπορεί να σχετίζονται και με άλλες, ενδεχομένως αντιμετωπίσιμες αιτίες.
Όσο νωρίτερα εντοπιστεί ένα πρόβλημα, τόσο περισσότερες είναι οι δυνατότητες σωστής παρακολούθησης, υποστήριξης και προγραμματισμού για τον ασθενή και την οικογένειά του.
