Αγωνία, ενθουσιασμός, φόβος και ανυπομονησία. Τι συμβαίνει στην ψυχολογία ενός παιδιού λίγο πριν καθίσει για πρώτη φορά στο θρανίο του Δημοτικού και πώς μπορούν οι γονείς να το βοηθήσουν.
Η σχολική τσάντα είναι έτοιμη. Τα τετράδια και οι κασετίνες περιμένουν και στο σπίτι η κουβέντα περιστρέφεται όλο και περισσότερο γύρω από μία φράση. «Σε δύο μέρες αρχίζεις σχολείο».
Για τα παιδιά που θα περάσουν για πρώτη φορά την πόρτα του Δημοτικού, αυτές οι τελευταίες 48 ώρες έχουν τη δική τους σημασία.
Η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο Δημοτικό είναι μια από τις πρώτες μεγάλες αλλαγές στη ζωή ενός παιδιού. Και όσο φυσιολογική κι αν φαίνεται στους μεγάλους, για ένα εξάχρονο μπορεί να μοιάζει τεράστια.
«Θα μου αρέσει η δασκάλα μου;»
Οι ερωτήσεις μπορεί να είναι πολλές.
Θα κάνω φίλους; Θα ξέρω πού να πάω; Αν θέλω κάτι, ποιον θα ρωτήσω; Θα είναι δύσκολα τα μαθήματα; Θα έρθει η μαμά ή ο μπαμπάς να με πάρει;
Κάποια παιδιά τις εκφράζουν. Άλλα όχι.
Ένα παιδί μπορεί να δείχνει ενθουσιασμένο και ταυτόχρονα να φοβάται. Μπορεί να ζητά ξαφνικά περισσότερη προσοχή, να δυσκολεύεται να κοιμηθεί ή να κάνει συνεχώς ερωτήσεις για το σχολείο.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι πάει στραβά. Σημαίνει ότι προσπαθεί να καταλάβει μια καινούργια πραγματικότητα.
Οι τελευταίες δύο μέρες δεν χρειάζονται πίεση
Οι γονείς συχνά, με την καλύτερη πρόθεση, προσπαθούν να προετοιμάσουν το παιδί για όλα.
Τι πρέπει να κάνει στην τάξη, πώς πρέπει να συμπεριφέρεται, τι να προσέχει, πότε να μιλά, πώς να οργανώνει τα πράγματά του.
Όμως 48 ώρες πριν από την έναρξη ίσως χρειάζεται ακριβώς το αντίθετο.
Ηρεμία.
Μια φυσιολογική καθημερινότητα, λίγο παιχνίδι, μια βόλτα, καλός ύπνος και μια ήρεμη συζήτηση μπορούν να προσφέρουν περισσότερα από μια μεγάλη λίστα οδηγιών.
Μην του ζητήσετε να μη φοβάται
Το «δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάσαι» ακούγεται καθησυχαστικό σε έναν ενήλικα. Για το παιδί όμως ο φόβος μπορεί να είναι απολύτως πραγματικός.
Καλύτερα να ακούσουμε τι ακριβώς το ανησυχεί.
Και μετά να του εξηγήσουμε απλά τι θα συμβεί.
Θα πάμε μαζί στο σχολείο. Θα γνωρίσεις τη δασκάλα ή τον δάσκαλό σου. Θα υπάρχουν κι άλλα παιδιά που πηγαίνουν πρώτη φορά. Και όταν τελειώσει το σχολείο, θα είμαστε εκεί.
Αυτές οι μικρές βεβαιότητες δημιουργούν ασφάλεια.
Και κάτι σημαντικό για τους γονείς
Η πρώτη μέρα στο Δημοτικό δεν είναι μεγάλη μόνο για το παιδί.
Είναι μεγάλη και για τους γονείς.
Η συγκίνηση είναι αναπόφευκτη. Εκείνο όμως που χρειάζεται περισσότερο το πρωτάκι είναι να δει απέναντί του έναν γονιό που του μεταδίδει εμπιστοσύνη.
Όχι επειδή όλα θα είναι τέλεια.
Αλλά επειδή, ό,τι κι αν συναντήσει, θα μπορέσει να το διαχειριστεί.
Σε 48 ώρες χιλιάδες μικρές τσάντες θα περάσουν για πρώτη φορά τις πύλες των Δημοτικών σχολείων.
Και πίσω από κάθε μία θα βρίσκεται ένα παιδί που κάνει ένα από τα πρώτα μεγάλα βήματα της ζωής του.
Ας του αφήσουμε χώρο να το κάνει με τον δικό του ρυθμό.
