Δύο γράμματα. Μια μικρή λέξη. Και όμως, κάποιες φορές μπορεί να κρύβει πολύ περισσότερα από όσα δείχνει.
Το «ΟΚ» είναι ίσως μία από τις πιο συνηθισμένες απαντήσεις στην καθημερινή μας επικοινωνία. Μπορεί να σημαίνει «συμφωνώ», «κατάλαβα», «κανένα πρόβλημα». Μπορεί όμως να σημαίνει και «δεν θέλω να το συζητήσω άλλο», «με πείραξε, αλλά δεν θα το πω», «κουράστηκα να εξηγώ» ή ακόμη και «δεν είμαι καθόλου καλά».
Γι’ αυτό και ένα «ΟΚ» δεν είναι πάντα… ΟΚ.
Όταν κάποιος απαντά μονολεκτικά ενώ συνήθως επικοινωνεί πιο ζεστά, όταν το «ΟΚ» έρχεται μετά από μια ένταση ή όταν συνοδεύεται από απόσταση, σιωπή ή αλλαγή συμπεριφοράς, τότε ίσως δεν πρόκειται για συμφωνία αλλά για συναισθηματική αποχώρηση.
Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να πουν ξεκάθαρα ότι κάτι τους ενόχλησε. Άλλοι φοβούνται τη σύγκρουση. Άλλοι έχουν μάθει να καταπίνουν όσα αισθάνονται για να μη δημιουργούν εντάσεις. Έτσι, το «ΟΚ» γίνεται ένας εύκολος τρόπος να κλείσει μια συζήτηση χωρίς να έχει πραγματικά λυθεί τίποτα.
Ιδιαίτερα στις προσωπικές σχέσεις, αξίζει να προσέχουμε όχι μόνο τι λέει ο άλλος, αλλά και πώς το λέει.
Ένα ξερό «ΟΚ», χωρίς συνέχεια, μπορεί να σημαίνει:
- «Δεν συμφωνώ, αλλά δεν έχω δύναμη να συνεχίσω».
- «Με πλήγωσε αυτό που είπες».
- «Δεν αισθάνομαι ότι με ακούς».
- «Θέλω λίγο χώρο».
- «Περιμένω να καταλάβεις ότι κάτι δεν πάει καλά».
Το ίδιο ισχύει βέβαια και για εμάς. Πόσες φορές έχουμε πει «ΟΚ» ενώ μέσα μας θέλαμε να πούμε «όχι, δεν είμαι εντάξει με αυτό»;
Το ζητούμενο δεν είναι να αναλύουμε κάθε μήνυμα ή κάθε λέξη του ανθρώπου απέναντί μας. Ούτε να υποθέτουμε συνεχώς ότι πίσω από ένα «ΟΚ» κρύβεται κάποιο πρόβλημα. Αλλά όταν γνωρίζουμε καλά κάποιον και αντιλαμβανόμαστε μια αλλαγή στον τρόπο που επικοινωνεί, αξίζει μια δεύτερη ερώτηση.
Ένα απλό:
«Είσαι όντως καλά με αυτό;»
ή
«Νιώθω ότι κάτι σε ενόχλησε. Θέλεις να μου πεις;»
μπορεί να ανοίξει μια συζήτηση που διαφορετικά θα έμενε κλειδωμένη πίσω από δύο γράμματα.
Γιατί η καλή επικοινωνία δεν είναι να ακούμε μόνο τις λέξεις. Είναι να δημιουργούμε τον χώρο ώστε ο άλλος να αισθάνεται ασφαλής να πει αυτό που πραγματικά νιώθει.
Και μερικές φορές, πίσω από ένα απλό «ΟΚ», υπάρχει μια ολόκληρη πρόταση που δεν ειπώθηκε ποτέ.
